Мақалалар

Бақша ағаштары

Жаздың әдемі бір күнінде, таңертең бір төре өзінің баласымен бақшаға барып, екеуі де егілген ағаштары мен гүл жапырақтарын көріп жүрді.
- Мынау ағаш неліктен тіп-тік, ана біреуі неге қисық біткен? - деп сұрады баласы.
- Оның себебі, балам, анау ағашты бағу-қағумен өсірген, мынау ағаш бағусыз,

Жалғасын оқу

Бала – артта қалған ізің емес пе?

Бөлтіріктің қартайған шағында ақыл сұрай келген бір жас жігіт:
- Ақ ата (Бөлтірікті жұрты осылай атаған), бақ кімге қонады? Бала ыстық па, байлық ыстық па? - дейді. Сонда Бөлтірік:
- Қарағым, байлық – қолға ұстаған мұзың емес пе, бақ – ол да ұшқан бір құсың емес пе, бала

Жалғасын оқу

Басқа пәле – тілден

Бірде ерігіп отырған хан Қожадан:
- Басқа пәле неден? - деп сұрайды.
- Тақсыр, басқа пәле – тілден, - дейді Қожа.
- Жоқ, білмедің, - деп, хан Қожамен дауласа кетеді. Екеуі ұзақ керіседі.

Жалғасын оқу

Ата тұрып ұл сөйлесе, ержеткені болар

Сырым жиырма алты жасында бір жолдасымен Нұралы ханның үйіне барса, Қараман тана Малайсарымен сөйлесіп отыр екен.
- Балалар аман ба? – депті де, елемей өздері сөйлесе беріпті. Сырым жолдасына дауыстап:
- Жүр, кетейік, бұлар бізді адам деп отырған жоқ қой! – дейді

Жалғасын оқу

Түскі тамақ пен кешкі тамақ

Таңертең бала ешбір жұмыссыз үйде отырды. Түскі асты ішетін уақытта шешесі етпен сорпа әкелді. Бала сорпаны татып қарады да: «Бүгін сорпа дәмсіз екен»-деді. Шешесі айтты: «Бұл дәмсіз болса, кешке дәмді сорпа пісіріп беремін»,-деп. Түскі тамақтан соң әкесі шөп тасыды. Баласы аттың басына мініп, шөптің төбесіне, бек шаршап, кешке үйіне келді. Кешкі тамаққа

Жалғасын оқу

Адал болсаң судай бол

Жанқұтты он жеті жасында әкесінің айтуымен Сарым елінің беделді биі Шабанбайға бата алуға келеді. Би Жанқұттының жайын сұрай білгеннен кейін:
- Шырағым, дүниеде не адал, әлемде не мықты? – деп сұрайды. Сонда Жанқұтты:
Адал болсаң судай бол,
Су арамды кетіреді.

Жалғасын оқу
Prev 29 30 31 32 33 34 35 36